Bieszczadzki

Bieszczady Nationaal Park (Bieszczadzki Park Narodowy)(Poolse Nationale Parken)

Informatie:
Oppervlakte: 29.202 ha
Opgericht: 1973
Wereld Biosfeerreservaat
Het Europees Diploma voor beschermde gebieden
Woiwodschap Subkarpaten

Bieszczady
Het Bieszczady (spreek uit: byesh-tscha-die) gebergte, dat deel uitmaakt van de oostelijke Karpaten ligt in het zuidoosten van Polen, een paradijs voor romantici en liefhebbers van de natuur. De uitzonderlijke fauna en schilderachtige landschappen maken het een ideale bestemming voor een vakantie. De Bieszczady zijn minder mooi dan de Alpen, maar wel veel eenzamer en nog vrijwel geheel ongerept.

Locatie Bieszczady Nationaal Park
De uiterste zuidoost hoek aangedrukt tegen de grenzen van Oekraïne en Slowakije wordt ingenomen door het Bieszczadzki Park Narodowy (Bieszczady Nationaal Park) dat deel uitmaakt van de Internationale Biosfeerreservaten. Het Bieszczadzki Park strekt zich grotendeels uit over het westelijke deel van het het Bieszczady-gebergte
Dit is het meest wilde deel van Polen. De hoofdketens van de Bieszczady worden beschermd als het Bieszczadzki Nationaal Park. De polonina’ – de hooggelegen bergweiden – vormen een bijzonderheid van deze bergen, een toevluchtsoord van roofvogels en zoogdieren. Vanwege unieke natuurkenmerken is het Park een onderdeel van het Oost Karpaten Internationale Biosfeerreservaat.

Het park, de flora en fauna
Het Bieszczadzki Park Narodowy is voor 65% bedekt met bos, dat tot een hoogte van 1100 m groeit. Daarboven beginnen kale bergweiden poloniny genoemd. De bergweides, grassen en alpijnse grassen boven de grens van 1100 meter zijn zeer typerend voor deze bergen. De Tarnica, 1.346m hoog, vormt hierin de hoogste top.
In de lager gelegen rivierdalen (600-700m hoogte) zijn weidegronden.
Beuk domineert (85%) in de bossen. Esdoorn en naaldbomen (Den, Spar en Larix) komen daarnaast het meest algemeen voor. Ontelbare beekjes en stroompjes worden begeleid door de Els. De ondergroei is uitbundig.
In het park zijn bijna 780 soorten vaatplanten geregistreerd, hiervan blijken er 29 endemisch te zijn, of karakteristiek voor de flora van de oostelijke Karpaten. De bosbodem zal bedekt zijn met vroegbloeiende (bol)gewasjes.

Het gebied is zeer dun bevolkt (tussen 5-10 inwoners per km2). Dit is mede veroorzaakt door het feit dat na de Tweede Wereld oorlog de bevolking door de toenmalige machthebbers is gedeporteerd. Het gevolg werd een verlaten streek waar niet alleen Edelherten, Wilde katten, Bruine beren, Wolven, Dassen, Lynxen en Wilde Zwijnen zich nu thuis voelen, maar ook een scala van bijzondere (broed)vogels, alsook reptielen (esculaapslangen), amfibieën en ongewervelden. De lynx is het symbool van het Park.

In het voorjaar kunnen wij, wat de broedvogels betreft, alleen de overwinteraars en vroegste terugkomers verwachten. Maar die liegen er niet om: Schreeuwarend, Boomvalk, Havik, Buizerd, Oeraluil, Ruigpootuil en Dwerguil en, als het geluk met ons is, de Oehoe. Maar ook soorten als Raaf, Ooievaar en Zwarte ooievaar, Notenkraker, Taigaboomkruiper, Hazelhoen, Houtsnip, Appelvink, Kraanvogel, IJsvogel, Grote gele kwikstaart, Waterspreeuw en Buidelmees behoren tot de kanshebbers en niet te vergeten alle negen spechtensoorten zijn in de Bieszczady gesignaleerd, alsook de Draaihals. Op de kale hooggelegen berghellingen komen we mogelijk Waterpieper, Alpenheggemus en Beflijster tegen.
Langs de snel stromende beekjes en rivieren komen naast Grote gele kwikstaart, Waterspreeuw en IJsvogel ook Otter en Bever voor.
De Vuursalamander laat zich geregeld zien op vochtige plaatsen.

De omgeving
Als u de autoweg afgaat op zoek naar de verlaten valleien en de steppeachtige landschappen op de toppen van de beboste bergen, dan moet u goede uitrusting meenemen. Hotels, restaurants en zelfs winkels zijn schaars. De meeste liggen rond het kunstmatige meer Solina, dat is omgetoverd tot een modern, maar niet erg mooi vakantiecentrum.
Andere goede uitgangspunten zijn het stadje Sanok of het dorp Ustrzyki Górne, niet ver van de 1221 meter hoge berg Kremenec, op het drielandenpunt tussen Polen, Slowakije en de Oekraïne. In deze plaats vindt u ook het museum dat bij het park hoort.
Een goede manier om het gebied te verkennen is het maken van een tocht over één van de rondwegen die bij Lesko samenkomen. Wandelend langs afgelegen paden ontdek je de openluchtmusea en houten kerken, stille getuigen van de orthodoxe invloed in dit gebied.

Wandelen in Polen
Het netwerk van berghutten is zo dicht, dat je binnen een paar uur bij de volgende staat.
De paden in de bergen zijn erg goed aangeduid, met gekleurde streepjes op rotsen en bomen. Op wegwijzers staat ook regelmatig vermeld hoeveel uur u stapt tot een volgend punt. Er zijn honderden kilometers pad. Ondanks het feit dat men de hoogste top van het Bieszczady-gebergte, de Tarnica, met gemak kan bereiken, zijn de flanken er steil en ernaartoe klimmen duurt lang. Maar het uitzicht over de golvende grashellingen van de Połonina Wetlińską, de Polonina Caryńską of de Smereka is wat deze oude bergstreek zo de moeite waard maakt