Lech Wałęsa
De meeste bekende Poolse president uit het verleden is ongetwijfeld Lech Wałęsa.
Militaire dienst
Geboren op 29 september 1943 in Popowo, Dobrzyn, in het gezin van een kleine boer. Zeven jaar genoot hij onderwijs op de lagere school in Chalin, hierna studeerde hij landbouwtechniek aan de Beroeps-Vakschool in Lipno, drie jaar later voltooide hij zijn oleiding en ging werken als elektricien in het Staats Machines Centrum van Lochocin. Na bijna twee jaar werd hij opgeroepen voor het leger waar hij zijn militaire dienst in Koszalin vervulde, en na de basisopleidingvolgde een opleiding aan de onderofficieren school in Swiecie. Na afloop van de school werd hij teruggestuurd naar zijn eenheid en werd ontslagen uit het leger als korporaal. Hij ging terug naar zijn oude werkgever in Lochochin.
Sociaal activist
Op 30 mei 1967, begon hij te werken bij de scheepswerf van Gdansk als scheepselektricien.
In 1969 huwde hij de zeven jaar jongere Miroslawa Danuta Golos. Het koppel heeft acht kinderen.
Na december 1970, toen werd erkend dat hij een veelbelovende activist was, werd hij aangesteld als toezichthouder voor de arbeidsveiligheid namens de vakbonden. Hij werd ontslagen voor het houden van een niet welkome toespraak in april 1976. Toen werd hij een oppositie activist. De volgende 4 jaar wisselde hij veelvuldig van baan en steeg zijn populariteit als sociaal activist. In deze periode werd hij ook meerdere malen gearresteerd.
Solidarnosc
Als medestichter van de onafhankelijke vakbond Solidarnosc ontpopte hij zich tot een fel voorvechter van de mensenrechten.
Op 31 augustus tekende hij de overeenkomst tussen het stakingscomité met de regeringcommissie. Tijdens 1980-1981, voor een periode van16 maanden was hij het hoofd van de onafhankelijke vakbond Solidarnosc. Hij poogde om constant in gesprek te blijven met de overheid om de stijgende sociale spanningen te verlichten.
Nobelprijs voor de Vrede
Na de instelling van de staat van beleg op 13 december 1981, werd hij in afzondering gehouden door de overheid in villa’s van die zelfde Staat. Op 26 januari 1982 werd hij ingelicht over het besluit van zijn internering van 13 december 1981. Hij bleef vervolgens in afzondering in een regeringscentrum in Arlamowo. Op 15 november keerde hij terug naar Gdansk, en op 22 november ontmoette hij kardinaal Glemp. In Gdansk sprak hij met vele vertegenwoordigers van vele westerse landen. In 1983 werd al zijn werk voor de vrijheid van Polen gewaardeerd met de Nobelprijs voor de Vrede. Op 9 december 1990 werd hij gekozen tot president van de Republiek Polen in de algemene verkiezingen en hij trad toe tot het hoogste ambt op 23 december. Na een volle termijn van vijf jaar van de ambtstermijn, verloor hij de verkiezingen van Aleksander Kwasniewski.